Canto Ostinato

Canto Ostinato. Al vanaf de eerste keer dat ik een stukje Canto hoorde, heeft dit me geraakt. Ik keek de film “Over Canto” en ik werd geraakt door de verhalen die daarin verteld worden, maar ik werd vooral geraakt door de stukken muziek, door de klanken van de piano’s die ik nooit eerder had gehoord, maar die gelijk vertrouwd voelde. Vervolgens heb ik anderhalf uur Canto Ostinato geluisterd van de cd die erbij zat. En steeds meer ben ik Canto gaan luisteren, met als hoogtepunt een live optreden van pianoduo Jeroen en Sandra van Veen in Leiden. Ruim anderhalf uur pianomuziek, ontzettend veel verschillende mensen die op een matje lagen te luisteren, mensen met allemaal een eigen verhaal en eigen emoties, maar één duidelijke overeenkomst; liefde voor de muziek.

Canto Ostinato is een pianostuk voor één tot vier piano’s (maar kan ook uitgevoerd worden door andere instrumenten als marimba, harp of orgel), gecomponeerd door Simeon ten Holt (1923-2012), en kan door de pianist die Canto speelt zelf ingevuld worden. Dat is één van de dingen die Canto zo bijzonder maakt. Als Canto gespeeld wordt, is het altijd persoonlijk.

Canto raakt mensen. Muziek kan mensen veranderen, Canto verandert mijn leven. Canto is een muziekstuk waarin alle emoties terug te vinden zijn. Dit schreef ik vlak na mijn live-ervaring: Het is als een reis door gevoel en emotie, een reis door de muziek waar je na onbepaalde tijd van terugkomt als een iets ander mens. Veranderd, ontroerd, geraakt.

En zo kreeg ik vorige week een pakketje via de post met daarin de bladmuziek van Canto Ostinato, en zo zijn mijn eerste noten Canto een feit.

 

Ik zou nu willen zeggen dat jullie allemaal Canto moeten luisteren, maar het is wel muziek waar je voor open moet staan. Je moet emotie durven laten gaan, je moet je over durven geven aan de muziek. En als je dat kunt, is Canto Ostinato een hele bijzondere, waardevolle ervaring.