Het is voorjaarsvakantie geweest, de herkansingen zijn voorbij en de griep is ook weer weg: ik heb weer tijd om te schrijven. En dat doe ik. Ik ben bezig met mijn levensbeschouwelijke autobiografie voor godsdienst, een mooie maar moeilijke opdracht. Nadenken over je leven, jezelf de vraag stellen; Wie ben ik? Hoe ben ik zo geworden? Ben ik wie ik wil zijn? Het zijn waardevolle vragen waarvan ik vind dat iedereen er eens over na zou moeten denken, maar het kan confronterend zijn. Wat doe je als je ontdekt dat jij niet degene bent die je eigenlijk zou willen zijn? En hoe zoek je naar jezelf? Hoe zoek je naar antwoorden op de eindeloze levensvragen? Waar vind je die antwoorden, zijn die antwoorden er wel? Het is een zoektocht, een waardevolle reis.
Voor de liefhebbers een fragmentje uit mijn autobiografie:
Ik ben al jaren op zoek naar wie ik ben, hoe ik gevormd ben, wie ik wil zijn. Zoekend, aftastend, vragend. Veel vragen zonder antwoorden. Maar misschien is zoeken naar jezelf niet de oplossing, misschien is het vormen, maken, creëren.
Veel vragen in deze blog, ook zonder antwoorden. Maar ik wil jullie aan het denken zetten. De meeste mensen die dit lezen zullen nu denken; ach, wat een filosofisch geklets. Dat is oke. Ik hoop dat er ook mensen zijn die zich nu afvragen wie zij eigenlijk zijn, wie de mensen om hun heen zijn. Het is het waard. Deze opdracht levert mij heel veel zelfkennis op, veel inzichten, en dat gun ik jullie ook.
Ik sluit deze blog af met een toepasselijke quote:
Toen ik moe was van zoeken, leerde ik vinden.
- Friedrich Nietzsche
Geen opmerkingen:
Een reactie posten